بسم الله الرحمن الرحیم

«وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ » [1]

«... او نسبت به همه چیز مهر می ورزید. حتی حیوانات و جمادات ، و لذا در سیره او می بینیم که تمام آلات و ابزار زندگی اش اسمی خاص داشت، اسبها و شمشیرها و عمامه هایش اسمی خاص داشتند و این نیست جز این که موجودات، همگان مورد ابراز محبت و عشق او بودند و گویی برای همه چیز شخصیتی قائل بود.تاریخ ، این روش را  در مورد انسانی غیر او سراغ ندارد و در حقیقت ،این روش حکایت می کند که او سمبل عشق و محبت انسانی بوده است.وقتی از کنار کوه اُحُد می گذشت، با چشمان پر فروغ و نگاه از محبت لبریزش اُحُد را مورد عنایت خویش قرار می داد و می گفت : «جبل یحبنا و نحبه » کوهیست که ما را دوست دارد و ما نیز او را دوست می داریم.انسانی که کوه و سنگ نیز از مهر او بهره مند است...»

 جاذبه و دافعه علی (ع) از استاد مطهری، صفحه 23 ، پاورقی 2

.

.

.

.
.
.
.
.

«لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ» [۲]

 اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم



 [1] انبیا  107: و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم.

 [۲] احزاب 21 : قطعا براى شما در [اقتدا به] رسول خدا سرمشقى نيكوست.